را سيزده ماه قرار مىداد ، ودر روايتي است كه سال را دوازده ماه وبيست وپنج روز مىگرفت . ولازمه اين مرام آنست كه تمام أسامي ماهها تغيير كند ، ونام هيچ ما هي بر آن ماه منطبق نگردد ، مگر در هر دوازده سال يكبار ، اگر اين تأخير بر أصل ونظام محفوظ بوده ، وبر گونه دوران تغيير يابد . « 1 » گفتار فخر رازي در تفسير آية : إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ فخر رازي در تفسير خود در شرح كيفيت نسىء بطور مشروح بحث كرده است ودر ذيل آية إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ گويد : بدان كه اين شرح نوع سوم از قبائح اعمال يهود ونصارى ومشركين است ، كه در تغيير احكام خدا سعى مىكنند ، زيرا كه چون در تغيير احكام خدا در زمانهاى خود سعى كردند ، وآنها را به سبب نسىء تغيير دادند ، پس در حقيقت سعى در تغيير سنّت به حسب آراء وأهواء خود كرده ، واين موجب زيادى كفر وحسرت ايشان خواهد شد . وسپس در بيان مسئله أول از مسائلي كه مطرح نموده است گفته است كه : بدان كه سال در نزد عرب عبارت

--> ( 1 ) « الميزان » ج 9 ، ص 288